Ik had mijn eigen dilemma niet door

Heb jij dat wel eens? Dat een ander iets eerder door heeft dan jij zelf? Mij overkwam dat eerder deze week. Ik had een dilemma waar ik mij niet van bewust was. Dit terwijl ik door mijn promotie continu lees over ethiek, ik geef lezingen en ik werk met het spanningsveld tussen presteren en ethiek. En toch… Toch was ik nu zelf een klassiek geval van handelen waarbij mijn sensitiviteit ontbrak.

De casus

Bij een potentiële opdrachtgever zijn we gevraagd een voorstel te doen voor onze aanpak van hun vraagstuk. Met ervaringen van opdrachten bij andere klanten en inspiratie uit de huidige situatie, ga ik enthousiast met collega’s aan de slag. Om de opdrachtgever zo levendig mogelijk te laten zien en ervaren hoe het er voor hun uit zou kunnen zien wil ik gebruik maken van een reeds lopend project bij een andere klant. Prachtige platen, zelfs in 3D, laten zien dat hun issue, eigenlijk ook gewoon leuk kan zijn om mee aan de slag te gaan. Ik kan inzicht geven in dat project door gebruik te maken van aan de mij ter beschikking gestelde inloggegevens. Nu ik het zo beschrijf zie ook ik meteen rode kruizen voor me, maar toen niet. Zoals Trevino (2004) beschrijft; “Rarely do decisions come with waving red flags that say, “Hey, I’m an ethical issue. Think about me in moral terms!”

Waarom zag ik het niet? Misschien herken je dat wel, de dag zit soms zo vol. Ik en mijn collega’s bespraken onze aanpak in een 15 minuten durende call. En er stond druk op het proces want het voorstel moest a.s.a.p. naar de klant. De inzet was daarom zo pragmatisch mogelijk te zijn. Tot dat…

Tot dat

Tot dat mijn collega mij vraagt ‘Sjoerd, vind je dat we dat wel kunnen maken?’ Pas toen voelde ik hem. Pas toen werd ik sensitief voor het dilemma. Pas toen kwam de bewustwording. Dit was geen rationele, pragmatische beslissing. Dit was een ethische beslissing. Hoe zou deze handelswijze bijvoorbeeld door onze bestaande klant ervaren worden? Een handelswijze waarbij wij klantinformatie gebruiken voor externe exposure zonder de klant daar expliciete toestemming voor te vragen? En hoe kijken mijn collega’s hiernaar? Is een organisatie met een dergelijke aanpak wel een bedrijf waar zij voor willen werken? Ook al had ik zo vaak gelezen over de vier stappen van Rest (1984), ik paste ze niet toe op een moment dat het nodig was.

 

Als ik niet sensitief ben zal ik het dilemma überhaupt niet herkennen. In mijn volgende blog vertel ik over wat ik en mijn collega’s uiteindelijk gedaan hebben.

Sjoerd Hogenbirk is organisatiespecialist bij House of Performance. In zijn artikelen en blogs deelt hij zijn visie en kennis over de ethiek van presteren. Wil je ook de volgende artikelen van Sjoerd  lezen? Volg ons dan op LinkedIn via een click op de volgende button:

li-button-a